โว้ว นี่เราก็ไม่ได้เข้ามาอัพเดทบล็อคนานมาก นั่งย้อนอ่านเรื่องราวเก่าๆที่เขียนมาสนุกดีนะ เราเขียนบล็อคครั้งแรกก็ม.3 เรายังบ่นว่า เวลาเร็ว แปปเด๋วเข้า ม.ปลายละ แต่นี่เราขึ้นมหาลัยละ เวลามานเร็วจิงๆเลยน้า~~
บล็อกนี้เราเขียนก็คงไม่มีคนอ่านหรอก ถือซะว่าเขียนไว้ให้ตัวเองในอนาคตอ่านละกัน ^^
สวัสดี เนสในอนาคต^^
ชีวิต 18 ปีที่เราได้ใช้ชีวิต มันทำให้เราได้ผ่านเรื่องราวต่างๆมากมายแตกต่างกัน ทั้งเรื่องมิตรภาพ การลาจาก ความรัก การเจอสิ่งใหม่ๆ ฯลฯ จริงๆ 18 ปีมันถือว่าเป็นช่วงชีวิตที่สั้น เรายังต้องเรียนรู้อะไรอีกมากมาย นี่มันแค่เศษเสี้ยวของชีวิตเท่านั้นเอง แต่มันก็ทำให้เรารู้ว่าอดีตเราย้อนกลับไปไม่ได้ แต่มันก็หลงเหลือไว้แค่ความทรงจำซึ่งบางครั้งเราก็อาจจะลืมมันไปได้ และบางความทรงจำที่ดีก็อาจจะลบเรือนไปตามกาลเวลา
~~~~~ ตอนนี้เราก็เรียนอยู่pc muic หรือที่เรียกว่า pre-college นั่งเอง ^^ เรียนมาปีนึงละยังไม่ได้เข้ามหาลัยซักที ฮาๆๆๆๆ =D ถามชีวิตตอนนี้เป้นไงมั่งอะหรอ ตอบได้เลยว่าเหมือนเครียด แต่ก็บอกได้ว่าคิดถึงตอนเป็นเด็กนักเรียนจริง ชีวิตคนเรานะสนุกสุดๆก็ตอนเป็นเด็กอะแล ทำไรก็ทำ ไม่มีไรให้ต้องคิดมากมาย (พูดเหมือนตัวเองซัก 60 เฮอะๆ) ก็เงี้ยแหละน้าชีวิตเรา มันหยุดไม่ได้อ่าน้า เราก็ต้องใช้ชีวิตให้คั้มที่สุดและมีความสุขที่สุดอาแหละ ^^ ตอนนี้ถ้าตัวเราในอนาคตมาอ่านก็คงนั่งคิดย้อนอานะว่า ตอนนั้นเราเป็นไงมั่งน้า คิดเรื่อวไร ทำไร บ่อยๆ ฮาๆๆ เราบอกให้ช่วงนี้เราก็ชอบนั่งเล่นกีตาร์ร้องเพลงอกหักไปวันๆ ฮาๆๆ ชีวิต เดะ18 ที่ยังไม่เคยมีแฟนซักกะคน ไม่รุว่าจะเรียกว่าดีหรือไม่ดีเนี่ย =)) ช่วงนี้มานก็เป็นยุค bb fever อาน้า ใช้bb กันทั่งบ้านทั่วเมือง ไม่รุว่า อีกซัก5-6 ปี จะฮิตอะไรแทน วันนี้เราก็อยากจะเขียนเรื่องราวชีวิตของเราเองตอนพีซีนะ ก็ใกล้จะได้ออกจากpc และ เรียนมาจนรุ่นน้ิองจะแซงกันแล้วเนี่ย ฮาๆๆๆ ตอนนี้เราก็อยู่pc4 และถ้าไม่มีไรผิดพลาดเราก็คงจะได้เป็นเด็ก college ตอนเดือนกันยาเนี่ยแล ^^ อ่านมาอยากย้อนเวลาเก่าๆแล้วอ่าเด้ มาเราจะเล่าละ
~~~ ขอลาาาแล้วโรงเรียนมัธยมมมมม~~~~
เฮ้อ เปิดpc เราก็เรียนจากpc1 .......(ขึ้นเครื่องtimemachine ของโดเร่ม่อน วู๊ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ)
ตึ้ง ตึง ตึ่ง...... วันนี้เป้นวันเปิดเรียนวันแรก ขอให้นักเรียนใหม่ไปเจอกันที่ตึก ic เพื่อฟังแนะแนวนะค้ะ... ตึ่ง ตึง ตึ้ง (จิงๆอ่านในเวป ฮาๆๆ)
โว้ว ตื่นเต้นวะ มาเรียน pc จะเป็นไงฟระเนี่ย เพื่อนก็นะเก่งกันจั้ง เข้ามาก็ติด พรี3 พรี4 กันซะส่วนใหญ่ เอ ตกลงกุโง่คนเดียวใช่ไหมเนี่ย ฮาๆๆๆ พู่ ก็ได้พรี3 คุนปาคก็พรี3 ฝ้ายพรี2 เจินpre3 กิฟ pre2 ส่วนไอมายไม่ต้องพูดถึง ติดคอเรจโดยไม่ต้องเรียนพรี จะว่าไปอยู่มหิดลกันซะครึ่งกลุ่มเลยนะเนี่ย =D
pc1 ในห้อง
เปิดเทอมมาวันแรกของpc เพื่อนที่มาจากโรงเรียนเดียวกันก้มีน๊อตกะกิฟละมั้ง ถ้าจำไม่ผิด ครูที่สอน reading คือ maria ซึ่งเป้นครุที่สอนreading ดีที่สุดเท่าที่เราเรียนpre มาเลยละ ส่วน คนที่น่าจดจำอย่างมาก ก็คงไม่พ้นคุน จอน กาดแล้น ใครเรียนห้อวเดียวกะเรานะ ได้ไม่ลืมกันเลยละ ฮาๆๆ และครูอีกคนก็จอนนี่ มาวันแรกนี่แทบไม่ค่อยได้คุยกับใครอ่า คุยแต่กับกิฟ ฮาๆๆ เท่าที่จำได้อ่าน้า แต่พอซํกสองอาทิดก็เริ่มสนิทกันทั้งห้อง พรี1 ถ้าจะบอกมีเหตุการณ์สำคัญก็มีนะ แต่มันเป็นความผิดพลาดทางความรักอาแล้ ฮาๆๆ เป็นมาตั้งแต่ ม.6 ~~ ฮาๆๆ
เิปิดเทอมมาเราก็ได้เพื่อนใหม่มากมาย ช่วงแรกตอนพักเที่ยงเท่าที่จำได้เรามี2 กลุ่มที่ไปกินข้าวด้วย คือกลุ่มแพรว และกลุ่มหมู แต่หลังๆเราก็รุว่านิสัยเราเข้ากะกลุ่มหมูมากกว่า ^^ ช่วงพรี1 เรารุสึกว่าทุกคนในห้องสนิทกันมาก เราไปเที่ยวกันยกห้องบ่อยมาก ไปทะเล ไปบ้านน๊อต มีความสุขเป็นบ้าเลย เรียนก็ไม่ค่อยหนัก มีวันโปรเจคเด เรารุสึกว่าชีวิตเด็กพรีไม่แตกต่างอะไรกับ ม ปลายซํกเท่าไหร่ ^^ เราก็จำไม่ค่อยได้แล้วละว่าpre1 มันเป็นไง ฮาๆๆ เล่าได้เท่านี้ละมั้ง อ้อๆลืมเล่าเรื่องรักๆซินะ
ช่วงpre1 เราเหมือนเราได้จะได้รู้เกี่ยวกับความรักสองแบบ 1 รู้ความรักของเพื่อน และรู้จักการรักตัวเอง
เราเข้ามาเรียน ในพรี1 เท่าที่เราจำได้ จะมีคนที่เราคิดว่าหน้าตาดีอยู่2 คนคือ พลอยกับ มาย และมีคนตาแบ้วอยู่คือแพรว ตอนช่วงนั้นเราก็เหมือนรู้สึกชอบคนๆนึง นั่งก็คือพลอยนั่นเอง เราก็ไม่เข้าใจว่าเราได้เริ่มชอบพลอยได้ไง แต่รู้แค่ว่าเราเริ่มไดุ้คุยกับเทอเพราะเราเล่นเฟสบุคไม่เป้นมั้ง แล้วเราก็ปฏิบัติการจับเทอ โทรคุยทุกวัน มีเพื่อนคนนึงเคยถามว่าเนสไม่ชอบแพรวหรอ เราบอกเลยตอนนั้นเราบอกกับเพื่อนนนั้นว่า เราไม่รู้ว่าเราชอบใคร แต่เราอยู่กับแพรวแล้วเราสบายใจกว่า แต่ด้วยความที่ว่าเราเคยบอกกับแพรวว่า ชอบพลอยแล้วมันทำให้เรารุสึกไม่กล้าที่จะชอบแพรวได้ ช่วงที่เราหูหนวกตาบอดชอบพลอย .ซึ่งไม่รู้ว่าเราชอบได้ยังไง พลอยก็เป็นคนที่เหมือนสวยนะ ดูแปลกดี แต่ในตอนที่เราอยู่pre1 พลอยน่ารักนะ เราไม่เคยจีบใคร อยากบอกว่าจีบพลอยเนี่ยคนแรกเลยมั้ง เราพยายามทำทุกๆอย่างเพื่อเค้า แต่ตอนนั้นก็มีเพื่อนที่ชอบพลอยอยู่เหมือนกัน เราคุยกับพลอยมาได้ซักพัก คุยๆๆ และสุดท้ายก็เป็นได้แค่เพื่อน เขาชอบเพื่อนอีกคน ยอมรับตอนแรกที่พลอยบอกว่าเป็นเพื่อนก็เสียใจนะ และพอรุเรื่องราวอย่างอื่นอีกยิ่งรุสึกไม่ดีกัยตัวผู้หญิงคนนี้เหมือนกัน เพื่อนเราสองคนได้ทะเลาะกัยเพราะเรื่องเรากับพลอยด้วยละ และมันทำให้รู้ว่าเราก็ยังมีเพ่อนคอยห่วงและเพื่อนก็เป็นคนชี้ทางสว่างให้กับคนตาบอดอย่างเรา ใครจะพูดถึงเรายังไง แต่เพื่อนก็ยังไว้ใจเราและแก้แทนเราทุกอย่างเพราะเขาเชื่อง่าเราเป็นไง เรารุสึกขอบคุนเพื่อนมากๆและซึ้งใจ หลังจากเรารู้อะไรมากมายเราก็เลิกตาบอดและกลับมาใช้ชีวิตแบบไม่เปลืองค่าโทรสับต่อไป^^ พอจบเรื้่องของพลอยแล้วพอเราเริ่มมองย้อน มีคนๆนึ่งที่เราอยู่ด้วยแล้วเรารู้สึกดีทุกครั้งสบายใจมากๆ เราได้ไปเที่ยวบ้านเทอ สองสามรอบ ไปกินข้าวคุยบ้าง เรารุสึกสบายใจมากตอนได้อยู่กับเทอ แต่เราไม่เคยรู้ความรู้สึักของตัวเองเลย ก็ไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเองเล้ย สับสนจิงๆ ฮาๆๆๆ เรื่องราวพรี1 ก็เป็นไรที่เหมือนเราได้เจ็บเพราะความรักหรือความหลงผิดเราก็ไม่รู้แต่มันก็เป็นบทเรียนอย่างดีสำหรับตัวเราในการเลือก และการเลือกครั้งนี้มันทำให้เราพลาดกับเทอ... จบ
ทำไมพิมไปพิมมาเข้าเรื่องเกี่ยวกับความรักได้น้าเรา ฮาๆๆๆ>,<
pre 2
พรีสองเราก็มีกลุ่มเรียบร้อยแล้วอานะ กลุ่มเราก็มี หมู ปอง คูณ แพ จูน ฟี่ จำไม่ได้และพรีสองมีคัยบ้าง แต่ตอนพรีสองเนี่ยก็มีเรื่องแปลกคือ ได้เพื่อนใหม่ ชื่อ ตูน มันดูห้าวๆ ทอมๆ ตอนแรกเราก็ไม่รุ็จักตูนอานะ แต่เข้าไปในห้องที่ตูนเรียนบ่อย ด้วยเหตุผลบางอย่างลึกๆ ฮาๆๆ ที่เราบอกแปลกคือ เรากับตูนเนีี่ย เคยเจอกันมาก่อนไม่นาน แต่เราไม่รู้จักกัน พอเราคุยกันไปคุยกันมาปรากด ตูนเป้นลูกของญาติเพื่อนของเราทีื่่พู่และเราเพิ่งไปบ้านของญาติตูนมา ซึ่งวันนั้นตูนก็มาด้วย โลกมันช่างกลมจิงๆเลยเน้อ พรีสองเราก็ยีงรุสึกมีความสุขนะ เพื่อนๆจาก pre1 ก็ยังเกาะกลุ่มกันอยู่ในแตกกันมาก เรายังได้เล่นกับเทอเหมือนเดิม จำความรุสึกได้ว่ามีความสุขมากมาย สิ่งที่จำได้แม่นเลยก็วันที่เรารอตูนกลับบ้านแล้ว เทอมาชวนเราเข้าไปเรียนเลข ก็เข้าไปนั่งข้างๆเทอ มันรุสึกดีจัง เราเริ่มชอบเทอตั้งแต่เมื่อไหร่น่อไม่เข้าใจ เห้อ อ่าวเข้าเรื่องนี้อีกและตู ฮาๆๆๆ ~~ ก็มันไม่รุจะเขียนอารายนี่หว่า เฮอะๆ
ช่วงพรีสอง บีบีเริ่มบูม ขโมยของเทอเล่นทุกวันเลย ฮาๆๆ คิดถึงจังTT[]TT
แค่นี้ก่อนดีกว่า ฮาๆๆ ตีสามครึ่งละ ราตรีสวัสนะ ตัวเราเอง ZzZzZz
